Dina en Joyce zijn twee vriendinnen van zestien jaar, die elkaar kennen van de middelbare school. Beide wonen ze in de Rivierenbuurt. Een gesprek met Karel, de stadsverteller van Amsterdam.
Karel vraagt of ze veel tolerantie ervaren in Amsterdam tussen verschillende groepen en culturen over en weer. Dina en Joyce bevestigen dit. Mensen ‘mixen’ veel in hun omgeving en zij ervaren dat de meeste jongeren die zij kennen niet alleen vrienden opzoeken van de eigen achtergrond, afkomst of cultuur.
Bij het maken van keuzes voor vrienden vinden Dina en Joyce het uiterlijk onbelangrijk. Waar iemand vandaan komt speelt geen rol. Wel vinden ze belangrijk of iemand humor heeft.
De beide meisjes hebben een allochtone en een autochtone ouder. Zij zijn allebei een mix van culturen. Dina’s vader is Egyptisch, haar moeder Nederlands.
Wat ze prettig vindt van de Egyptisch cultuur is de andere soort humor die ze hebben vergeleken met de Nederlandse humor. Ze is vele malen in Egypte geweest en wat haar opvalt is dat de mensen elkaar daar veel meer opzoeken op straat. Iets wat je in Nederland veel minder zal zien gebeuren.
Joyce’s vader is Surinaams, haar moeder Nederlands. Zij vond dat ze van beide ouders en achtergronden iets heeft mee gekregen. Leuk aan haar Surinaamse achtergrond vind ze dat de Surinaamse familieleden (die ze kent omdat ze hier wonen) warmer en vriendelijker zijn. Joyce hoopt dit jaar voor het eerst naar het geboorteland van haar vader toe te reizen. Ze heeft de familie die in Suriname woont nog nooit ontmoet.
M.b.t. discriminatie: Dina hoort wel een nare dingen maar heeft in haar hele leven in Amsterdam nog nooit iets mee gemaakt op dit terrein. Joyce hoort wel eens dat mensen nare opmerkingen maken, maar het is volgens haar in Amsterdam lang zo erg niet als bv. in Frankrijk waar zij ooit zittend op een terras niet werd bediend, overduidelijk omdat ze een kleurtje had.
Wat denken ze te kunnen doen als ze zoiets mee maken of zouden meemaken? Joyce zegt vroeger ‘boos’ te zijn geworden. Dan zei ze er wel iets van als iemand te grof deed. Ze zei het op een rustige manier, maar sprak er dan ook ‘lelijke woorden’ bij.
Wie zij voordragen voor de lijst van 500? Ahmed Aboutaleb, omdat hij hele goede uitspraken doet.
Wat hen betreft is de beschermde plek in geval van oorlog: het hele centrum , omdat het mooi en gezellig is.
Jeroen