Artikel

Roeland Hofman

“Mijn verhaal gaat over een ongezonde fascinatie voor de Tweede Wereldoorlog.”

Hoe mensen gruwelijke dingen romantiseren en er toch altijd een mooie twist aan willen geven. Dat is wat Roeland Hofman inspireerde voor zijn stuk ‘Een oorlog om in te wonen’. De theatermaker neemt ons op 4 mei mee op tocht door bezet Nederland en laat ons nadenken over een kinderlijke naïeve belevenis van de oorlog.

Roeland Hofman - Fotograaf: Mascha Jansen

Je schrijft een nieuw stuk voor Theater Na de Dam. Ben je hiervoor gevraagd?
“Ja. Theater Na de Dam nodigt elk jaar jonge theatermakers uit om een nieuw stuk te maken. Jaïr Stranders, initiator van Theater na de Dam, heeft mij dit jaar benaderd. Hij had een grote stapel oorlogskranten opgeduikeld en gaf mij deze als inspiratiebron. De taal waarin het geschreven was, vind ik vooral heel tof. Het plechtige met hele literaire epistels. Wat mij ook opviel is dat de oorlog flink aan de gang is, maar dat ook de normale gang van zaken nog wordt vermeld in de krant. Zoals een zeilwedstrijd of een paard dat in het water is gelopen.”

Je hebt een stuk geschreven waarin de Tweede Wereldoorlog een spannende fantasie is van twee kinderen. Hoe kwam je hierop?
“Toen ik zelf elf was fascineerde de oorlog mij heel erg. Ik was op een leeftijd dat ik een hele grote interesse had voor iets wat enorm groot en heftig is en waar je helemaal geen grip op hebt. Dit vond ik zo’n interessant gegeven dat ik hierover ben gaan schrijven. Het stuk gaat over broertje en zusje, die vanuit hun fascinatie een enorm groots avontuur bij elkaar bedenken over de Tweede Wereldoorlog. Naarmate het stuk vordert verliezen ze steeds meer de controle en komen ze in heftigere fantasieën waar ze niet echt grip meer op hebben.”

Ben je nog tegen dingen aangelopen tijdens het maken van jouw theaterstuk?
“Toen ik gevraagd werd om dit te doen, was ik meteen enthousiast. Maar ik realiseerde mij ook dat ik zelf niet een directe verbintenis heb met het onderwerp. Als maker heb ik lang nagedacht over hoe ik mij kan verhouden tot zoiets groots als de oorlog. Er is natuurlijk al zoveel over gezegd. Ik heb wel geworsteld met de vraag wat ik hier aan toe te voegen heb. Uiteindelijk heb ik me gefocust op de fascinatie die kinderen kunnen krijgen voor de oorlog en hoe deze fantasie met ze op de loop kan gaan.”

Ben je buiten 4 en 5 mei om ook bezig met de vrijheid?
“Het komt altijd wel terug in gesprekken met vrienden of debatten. Waar ik veel over nadenk is de huidige discussie over vrijheid van meningsuiting. Dit zou rechtvaardigen dat je telkens maar alles kunt zeggen. Ik twijfel soms of dit wel goed is. Het wekt een soort gedrag in de hand dat je elke minuut van de dag alleen maar aan jezelf hoeft te denken.”

Vraag van Frank Noorland aan Roeland:
Heeft jouw eigen familie een directe link met de oorlog?
“Nee eigenlijk niet echt. Mijn grootouders hebben de oorlog meegemaakt, maar zij hebben mij nooit echt verhalen verteld. Het enige exotische wat ik weet is dat er een oudoom van mij was die een andere oudoom die in het verzet zat, heeft verraden. Dit waren broers. Het is dus best een heftig verhaal, maar ik ken deze kant van de familie niet echt.”

Lees hier meer over Een oorlog om in te wonen

Alle rechten voorbehouden