Artikel

Rik van den Bos

“De vrede die we al 70 jaar vieren, betekent voor velen geen totale bevrijding.”

“Wij kunnen de angst die zij gevoeld hebben nooit voelen en wij kunnen de situatie nooit begrijpen, ook al wordt deze nauwkeurig omschreven.” Rik van den Bos is theatermaker en vertelt over het effect van het verleden op het heden. Voor Theater Na de Dam schreef hij een vredesmythe in plaats van een mythe over de oorlog."

Je hebt een toneelstuk geschreven over de Tweede Wereldoorlog en de invloed op vandaag de dag. Wat kunnen bezoekers verwachten?
“Wat mij tegenstaat is dat veel fictie over de oorlog zich ook direct in de oorlog afspeelt. Het verhaal wil ons laten ervaren wat mensen in de oorlog hebben meegemaakt. Hierdoor wordt het verhaal behapbaar gemaakt, maar het is niet behapbaar. Daarom vond ik dat ik in plaats van een mythe over oorlog, beter een vredesmythe kon vertellen. Deze mythe laat zien dat de vrede die wij al 70 jaar vieren, voor velen helemaal geen totale bevrijding betekent. Mijn stuk gaat met name over identiteit. Hoe bepaalt de oorlog ook nu nog de identiteit van mensen die na de oorlog geboren zijn.”

Het stuk is voor een belangrijk deel geïnspireerd op het levensverhaal van Josua Ossendrijver. Kan je hier iets over vertellen?
“Josua is een man die er op zijn 67ste achter kwam dat zijn ouders niet zijn ouders zijn, maar zijn onderduikouders. Zij hebben hem als baby in het gezin opgenomen, maar hem na de oorlog nooit verteld dat hij niet hun biologische kind is. Josua’s verhaal is een ongelofelijk bewijs van hoe een leven dat na de oorlog is begonnen, toch nog totaal door de oorlog beïnvloed wordt en zo een identiteit bepaalt. Hij dealt met spoken uit het verleden, terwijl hij daarnaast een leven in het nu leeft. Het schemergebied van leven in een innerlijke wereld enerzijds en een sociaal leven in de maatschappij anderzijds, is volgens mij precies het vlak waarop de oorlog doorwerkt.”

Wat was jouw drijfveer om een stuk te gaan schrijven voor Theater na de Dam?
“Ik wil een gedachte op gang brengen, die langer duurt dan 2 minuten herdenken. Daarom zoek ik noodzakelijke verhalen en vertel ik dingen die zich achter de muren van onze maatschappij afspelen. Dat zijn verhalen die de wereld kunnen veranderen. Ik hoop dat mensen zich bedenken wie ze zelf zijn, wat ze doen en waar ze hun ogen voor sluiten.”

Estafettevraag van Mehmet Akkoc:
'Wat heeft 4 en 5 mei nodig om gedurende twee dagen, elke Nederlander, uit alle uithoeken van het land, elke groep binnen de samenleving dichter bij elkaar te brengen?'
"We zouden mensen van alle leeftijden moeten kunnen overtuigen dat het in deze tijd van verbreding een luxe en verrijking is om je te verdiepen in verhalen van de mensen om je heen. Je openstellen voor de verhalen en levens van anderen is iets dat uiteindelijk meer glans en perspectief aan je eigen leven geeft.
Het kan ervoor zorgen dat een maatschappij weer meer een samenleving wordt. Ik geloof niet dat je alle mensen bereikt en overtuigt met goede posters en trailers. Volgens mij moeten de makers actiever en persoonlijker mensen aanspreken en uitnodigen. Ze welkom heten."

Lees hier meer informatie of koop uw tickets voor de voorstelling In Vrede

Alle rechten voorbehouden