Artikel

I BELIEVE I AM GAY – Hadas Itzkovitch, Anya van Lit, en Sanne Gerritsen

“Vrijheid is jezelf kunnen zijn.”

Anya en Hadas—fotografen-duo, atheïsten, lesbiennes—onderzochten of gelovige homoseksuelen in Nederland de vrijheid hebben om binnen hun geloof openlijk hun seksuele geaardheid te uiten. Hun expositie ‘I Believe I Am Gay’ is momenteel te zien in het Bijbels Museum. Sanne runt het museumcafé en liet zich door Anya en Hadas inspireren voor een bijzondere vrijheidsmaaltijd.

i-believe-i-am-gay-hadas-itzkovitch-anya-van-lit

Anya en Hadas: jullie hebben lesbische en homoseksuele christenen, joden, moslims, hindoes en boeddhisten geportretteerd. Was het moeilijk om deelnemers te vinden?
“We hadden verwacht dat het lastig zou zijn, maar met social media en het netwerk van onze eerste geportretteerden ging het snel. Religie verbindt in dit geval. Waar geloof in de rest van de wereld mensen van elkaar scheidt, is het bij homoseksuelen zo dat ze met vergelijkbare issues moeten omgaan en dus steun bij elkaar vinden.”

Sanne, hoe verbind je de vrijheidsmaaltijd en de expositie I Believe I Am Gay met elkaar?
“De vrijheidsmaaltijd is geïnspireerd op Operatie Manna, een voedseldropping aan het eind van de hongerwinter. De naam Manna verwijst naar een Bijbels passage waarin Mozes voedsel van God ontvangt als hij door de Sinaïwoestijn trekt, op zoek naar het beloofde land. Onze vrijheidsmaaltijd bestaat uit producten van die dropping, aangevuld met Bijbelse gerechten. En we hebben verschillende sprekers, waaronder Mattias Duyves, rondom het thema ‘Homoseksuelen in de Tweede Wereldoorlog’ en natuurlijk zijn Anya en Hadas er zelf ook bij.”

Hadas, jij bent zelf Joods. Hoe ervaar jij jaarlijks het herdenken op 4 mei?
“Voor mij is herdenken erg belangrijk, elk jaar ga ik naar de herdenking op het Homomonument. Mijn hele gezin is gelukkig voor de Tweede Wereldoorlog naar Israël verhuist, maar de familie van mijn vaders kant heeft het niet overleefd. Ik ben derde generatie maar voor mij is het nog steeds erg persoonlijk.”

Anya: “Mensen vragen hier wel eens of het herdenken nog nodig is, maar als je je realiseert bij hoeveel gezinnen de stamboom vanaf een bepaalde tijd gewoon ophoudt, dan blijft het zeker nodig.”

Vinden jullie dat wij momenteel in vrijheid leven?
“In totaal hebben we 37 religieuze lesbiennes en homoseksuelen geportretteerd van verschillende generaties. Wat zo mooi is, is dat deze mensen hun gezicht laten zien. Het is allemaal zeker niet pitch perfect. Maar blijkbaar zijn we toch zoveel verder dat dit nu wel kan.”

Estafette vraag van Roeland Hofman voor Anya, Hadas en Sanne:
‘Heeft het verzet zich ook ingezet voor homoseksuelen?’
“Dat hebben wij ons ook afgevraagd. We hebben het nagelezen, maar er is destijds niet een specifiek verzet of actie geweest om homoseksuelen te helpen. Wel hebben veel kerken hun deuren geopend voor minderheidsgroepen. En er zaten natuurlijk homoseksuelen in het verzet, zoals Gezina van der Molen. Zij heeft Trouw, destijds een verzetskrant, mede opgericht, maar is nooit openlijk lesbisch geweest.”

Klik hier voor meer informatie over hun Vrijheidsmaaltijd