Nieuws

Rodaan Al Galidi schrijft Vrijheidstoast 2016

De Vrijheidstoast wordt bij diverse Vrijheidsmaaltijden voorgelezen en werd eerder geschreven door o.a. Arnon Grunberg, Ramsey Nasr en Marjolijn van Heemstra.

"Vrijheid begrijpen stopt bij de derde generatie.

Rodaanpersfoto_SergeLigtenberg20140121212931_9.jpg
Als jij nooit kiespijn hebt, leer je nooit wat een tandarts is, als jij nooit honger hebt, verlang jij niet naar brood. Wij mensen, als het maar lang genoeg duurt veranderen wij alles naar gewoon.

Op 5 mei rennen mensen over de straten alsof ze net bevrijd zijn. Jongeren denken: ik ben vrij want het is feest. Maar waarom is het niet elke dag 5 mei? Het vieren van vrijheid zou geen feestdag moeten krijgen, maar een feestweek, of een feestjaar, of een feestleven. Vieren tot je weer onvrij bent. En dan opnieuw beginnen. Het is een kwestie van wachten. We zitten vast in een piepklein cirkeltje dat we hier ‘het dagelijks leven’ noemen.

Amsterdam is mijn stad maar ik woon er niet: ik geniet er van de drukte, de poëzie op straat. Amsterdam is mijn Nederland, mijn mooie, moeilijke stad. Vouwfiets in de trein en over de grachten fietsen. Dwalen is ook een vorm van vrijheid.

Nederland vind ik het mooist in zijn zomerdagen: als het na half elf nog schemerlicht is en warm genoeg om geen trui aan te hoeven. Als je Nederlanders in hun tuin hoort, achter hun hoge heggen. Glazen klinken, bestek rinkelt. Dan komt het land tot rust. Dan is het enige probleem van Nederland: het klimaat."


Vrijheidstoast 2016

Vrijheid, hoe kan ik jou beschrijven?

Je straat is een oceaan,
je stoep het strand,
je raam een zeilend hart.

Daar, aan de andere kant
is God angstig.
Hij vult het hoofd van de man
en niet de hemel.

Daar is het land dodelijk
omdat het land liefde is
en niet slechts aarde.

Daar schenken ze de koe
en niet de melk in de ochtendkoffie,
duwen ze suiker tussen de tanden van de waarheid.

Daar trilt de bikini
van het woord zomer
en knielt de glimlach huilend
voor de zwarte laarzen van de as.

Ach, vrijheid, op mijn weg naar jou,
trapte ik op de heilige en de eeuwige.
Alsjeblieft, leef langer
dan de tijd.
Adem dieper
dan de lucht.
Laat de keuken de kooi van het mes zijn
en het mes niet de vuist van terreur.

Vrijheid,
de oorlog waaruit je voortkwam

was een wereldoorlog,
een oorlog van ons allen.
Nu is het tijd
dat ook vrede dat is.

- Rodaan Al Galidi